كردند. بعدها كتاب مكاشفات بهوسيلهٴ پِتِر آلواسترايي و بهوسيلهٴ آلفونسو دا واداترا1 با دقت به لاتيني تحرير شد. اين كتاب در سدههاي ميانه محبوبيتي يافت. در سال 1492 چاپ و بارها تجديد چاپ شد.
دراينجا مطلب عجيبي در مورد رواج مكاشفات بيرگيتا در سدههاي ميانه به چشم ميخورد.
مكاشفهٴ مصايب مسيح او در يك روايت اتيوپيايي ديده ميشود. معلومات دربارهٴ آن مكاشفه و مكاشفات ديگر احتمالاً از برخي مجاري قبطي به حبشه رسيده است. قابل ذكر است كه م. ر. جيمز توجه مرا به اين موضوع جلب كرد.
قديسه كاتريناي سوئدي2 (حدود 1331ـ1381). كاتريناي واستانِنسي. اولف و بيرگيتا هشت فرزند داشتند، كه كاترينا (متولد1331 يا1332) چهارمي بود. كاترينا در صومعهٴ رايزبرگ تحصيل و (مثل مادرش) در سيزده يا چهارده سالگي ازدواج كرد. هنگامي كه همراه مادرش در رم بود، خبر مرگ شوهرش را در سوئد شنيد و از آن پس، خود را يكسره وقف امور ديني كرد. در سال 1372/1373 همراه مادرش به بيتالمقدس رفت. درسال 1374 جسد مادرش را به وادستنا و به صومعهٴ فرقهٴ بريگيتيان برد، كه او نخستين رئيسهٴ آن بود. تأييد تازهٴ پاپ را براي فرقه بهدست آورد و سازماندهي آن را تكميل كرد. از سال 1375 تا 1380 براي اين كار و دريافت حكم تقديس مادرش در رم بود. اندكي پس از بازگشت به سوئد، در بيستوچهارم مارس 1381 درگذشت.
در سال 1484 پاپ اينوكنتيوس هفتم او را در شمار قديسان درآورد.
بريگيتيان. فرقهٴ بريگيتيان يا فرقهٴ قديس فادي3 در سال 1346، بهوسيلهٴ بيرگيتا در وادستنا تأسيس شد. سازمان فرقه شامل صومعهٴ متصل، ولي جداگانهاي براي راهبهها بود كه هردو از يك نمازخانه استفاده ميكردند و رئيسهٴ دير سرپرست دنيوي هر دو صومعه بود، ولي ادارهٴ روحاني بهوسيلهٴ راهب اعترافنيوش كل انجام ميگرفت.در آنجا مطالعه و تحصيل هدف اصلي تفكر و عبادت بود. بيرگيتا در سال 1370 از اوربانوس پنجم تأييدي براي فرقه دريافت كرد. كاترينا در سال 1377 از گرگوريوس يازدهم و در سال 1379 از اوربانوس ششم تأييدهاي تازهاي بهدست آورد. در سال 1375 كاترينا نخستين رئيسه يا ((فرمانرواي)) فرقه بود. در طي يك قرن بريگيتيان در سراسر قارهٴ اروپا انتشار يافتند.
خاطرات بيرگيتا و كاترينا در رم. هنگامي كه بيرگيتا اولينبار به رم رسيد، در داماسو نزديك سان
3.Saint Saviour